Εχθές πρωί, 27 Αυγούστου του 2026, άφησε την τελευταία του πνοή ο Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ένας άνδρας ταπεινής προέλευσης, ορφανός από πατέρα, πρώτος στην τάξη του στην στρατιωτική ακαδημία του Βελιγραδίου. Όταν καλέστηκε από την πατρίδα του, ανήλθε στο ύψος της περίστασης, και απέδειξε στο πεδίο την ικανότητά του. Ανέλαβε καθήκοντα μέσα στο χάος και παρέδωσε τάξη, πολεμώντας και νικώντας το πραγματικό πρόσωπο του ισλάμ στην καρδιά της Ευρώπης, όχι κρυμμένος μέσα σε προστατευμένα κέντρα επιχειρήσεων, αλλά από την πρώτη γραμμή, πολλάκις τραυματιζόμενος. Με τεράστιο προσωπικό κόστος, χάνοντας την ίδια του την κόρη από το μακρύ χέρι του διεθνούς συστήματος, με απίστευτη συγκράτηση, δεν σταμάτησε να υπηρετεί όσο τον χρειαζόταν το γένος του, οι ομόπιστοί μας Ορθόδοξοι αδερφοί Σέρβοι.
“Δεν μπορώ να καταλάβω πως αυτοί εδώ οι άνθρωποι άφησαν την θάλασσα, το καλό φαγητό, τον ήλιο και την όμορφη ζωή στην Ελλάδα, για να έρθουν να πολεμήσουν, να σακατευτούν και να σκοτωθούν εδώ, ενώ κάποιοι δικοί μας πετάνε το όπλο, παρατάνε τις γυναίκες και τα παιδιά τους και λιποτακτούν! Μου είναι αδιανόητο!” – Στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς απευθυνόμενος σε Αξιωματικούς, παρουσία της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς
Όντας αγαπητός από τον λαό του και φοβητός από τους εχθρούς του, κατάφερε να κυριεύσει με τον VRS και τις πολυάριθμες εθελοντικές σερβικές στρατιωτικές οργανώσεις, όλες σχεδόν τις Σερβικές κοιτίδες, προστατεύοντας την τιμή και την σωματική ακεραιότητα αναρίθμητων συνανθρώπων από τα χέρια κάθε λογής και προέλευσης Τζιχαντιστών, σε πείσμα διεθνών κυρώσεων, εμπάργκο και Νατοϊκών παρεμβάσεων.
“Το να είσαι στρατιώτης είναι φοβερό! Το υψηλότερο αξίωμα σε οποιονδήποτε στρατό είναι το να είσαι στρατιώτης! Είναι το πιο αγαθό πράγμα! Είμαι υπερήφανος, όχι που είμαι στρατηγός, αλλά που είμαι στρατιώτης!”
Να θυμηθούμε όμως, πως μέσα στις αναρίθμητες δυσκολίες και στερήσεις, υπήρχε σε αφθονία στον Σερβικό λαό η αγάπη για το δίκαιο, και αυτή η δοκιμασία έγινε αιτία να ανθίσει ξανά, η κυνηγημένη από το σοσιαλιστικό καθεστώς Αγία Ορθόδοξη Πίστη, η οποία μας βοηθά πάντα, όταν όλα φαίνονται χαμένα, να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά στην μάχη, και μας βοηθά να προχωρήσουμε είτε στην επίγεια νίκη, είτε στην δόξα του μαρτυρίου.
Οι πολιτικοί όμως, όπως συνηθίζουν, παρέδωσαν αυτά που κέρδισε ο Σερβικός λαός με αίμα και θυσίες, στους ηττημένους, και κάποια χρόνια αργότερα, όταν έκατσε η σκόνη, ύστερα από απαίτηση του δήθεν ηθικού και δίκαιου Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Γιουγκοσλαβία, που αθώωσε κατά μυστήριο τρόπο αμέτρητους πραγματικούς χασάπηδες της Βοσνίας ξεκάθαρα επειδή απλά ήταν Μουσουλμάνοι, εκτέλεσαν το ένταλμα για την σύλληψή του. Έτσι, με σκευωρίες και ψευδομαρτυρίες κατάφεραν να τον καταδικάσουν και να τον φυλακίσουν για πολλά χρόνια, νομίζοντας πως έτσι κατάφεραν να τον εξευτελίσουν και να τον αμαυρώσουν στα μάτια μας. Ε όχι, αυτό δεν το πέτυχαν, όπως άλλωστε μαρτυρεί η αντίδραση των απανταχού Ορθοδόξων.
Ευχαριστούμε τον Θεό, γιατί ξέρουμε πως από το δικό μας γένος, όσο και αν προσπαθεί το σάπιο ελληνικό πολιτικό σύστημα να καταστρέψει το κύρος, την αξιοπρέπεια, την τιμή και την συνοχή των ενόπλων δυνάμεων και της ελληνικής φυλής γενικότερα, δεν λείπουν από τις τάξεις μας άξιοι Στρατιώτες και Στρατηγοί, που θα τα καταφέρουν όταν αυτό απαιτηθεί.
Ας είναι ελαφρύ το μαύρο χώμα που θα σε σκεπάσει!
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ υμών Ράτκο!
